Julie en Geens

Januari 2017.

Ik zit op de kantoren van minister Geens. Een veroordeelde zedendelinquent had opnieuw slachtoffers gemaakt. Hij stond opnieuw met een openstaande 5 jaar effectief op zijn strafbladteller. Hij werd zogenaamd gezocht maar bleek al maanden te werken mét kinderen, ergens in Vlaanderen.
Niemand wist daar dat hij gezocht werd en verschillende zedenveroordelingen had opgelopen.
Ik zat op de kantoren van de minister met verschillende minderjarigen en de minister excuseerde zich. Nam de tijd en beloofde verbetering in de opvolging én uitvoering van de straffen van zedendelictplegers.

Ik was er als vertrouwenspersoon van één van de minderjarigen.

In mijn huis zaten toen nog geen meisjes, minderjarig en slachtoffer van mensenhandel.
Ondertussen ken ik een tienvoud aan meisjes en leven er een tiental onder mijn dak.
Ook daar draaien onderzoeken naar daders van de grootste gruwel, sommigen werden eerder veroordeeld (!!), soms zelfs voor verkrachting en/of mensenhandel.
Sommigen doen gewoon verder vanuit de gevangenis. Gesmokkelde telefoon. Weet je wel. Of onder elektronisch toezicht.

Deze meisjes krijgen geen gezicht. Omdat ze terecht dienen afgeschermd te worden.
Maar er schort wel heel wat met de opvolging, gerechtigheid, uitbetaling schadevergoeding en ondersteuning van deze slachtoffers. En dat kan ik in naam van deze slachtoffers zeggen.

Het is iets te gemakkelijk om enkel op minister Geens te schieten.
Justitie was al een beerput bij de start van zijn mandaat. Ondraaglijke walmen. Onbetaalde facturen. Chronische overbevolking. Geïnterneerden zonder behandeling. Té weinig rechters. Onderzoeksrechters die verzuipen in het werk en een stiefmoederlijke opvolging van mensen vrij onder voorwaarden.

Potsierlijk is het dat we steeds diezelfde beloftes horen wanneer het ondraaglijke leed van onbekenden Vlaamse huiskamers binnendringt. We voelen allemaal mee én terecht met de vriend, familie en vrienden van Julie.
Er zijn geen woorden voor.

Ik kan alleen maar hopen dat alle politieke partijen nu eindelijk de koe bij de horens vatten. Geen potje en rondje gebekvecht maar een degelijk regeerakkoord maken op Vlaams én federaal niveau waar meerderheid en oppositie unaniem pleiten voor meer geld naar justitie, een absolute betere omkadering, begeleiding én ondersteuning van slachtoffers én nabestaanden. Een onmiddellijk voorschot op een latere definitieve schadevergoeding en gratis psychologische bijstand, bvb.

Dat zal een hap uit de begrotingstaart vragen maar het is van moeten. Dat zijn we Julie en alle andere slachtoffers verschuldigd.

SVN

Advertenties

Uit eigen zak betalen …

Samenvatting van de week: gevloekt, getierd en tegen een muurtje gesjot.

Toegestaan, minister Geens en beleidsmakers?

8 jaar effectief kregen drie daders in 2015. 8 jaar effectief. Voor mensenhandel van drie piepjonge meisjes. 
De heerschappen zaten welgeteld 2 jaar en 8 maanden achter tralies. Twee van de drie piepjonge slachtoffers werden langere periode beveiligd (opgesloten dus) dan de daders.
Meer dan 3 jaar…

Jaren geen school, geen jeugd in vrijheid en geen jeugdvereniging of vakantie.
Een keer 18 jaar moeten ze nog alles opnieuw doorstaan. Twee meisjes werden 18 jaar in de loop van 2018, eentje vorige maand. Gesprekken met een gerechtspsychiater bvb om de schadevergoeding te bepalen moesten nog gebeuren.
Zelf papieren invullen, slachtofferfiche en pro deo regelen want ook dat was niet in orde gebracht.

Een van die meisjes heeft die moed en kracht bij elkaar gehaald en stelde zich al burgerlijke partij om schade te vragen.
Dat vergt immens veel. Je moet met het hoofd terug in de horror kruipen. In dit geval was het op de leeftijd van 14 jaar een gemiddelde van tien gedwongen klanten per dag, gepaard met bruut geweld.
Het meisje had geen therapeutische omkadering, papieren en was juridisch niet geïnformeerd.
VZW Ne(s)T verzamelde alle documenten, verslagen van ‘opsluiting’ en liet door een gerechtsdokter de schade vaststellen.

De rechtbank was uitermate betrokken en vriendelijk, stelde tijdens de zitting verschillende vragen aan het meisje en besliste een tussenvonnis te maken. Dat betekent dat er nog een definitieve schade moet worden berekend na opnieuw een onderzoek van een gerechtsdeskundige. Die gerechtsdeskundige wordt met naam aangeduid in het vonnis. Daar heb je dus geen keuze.

Nu staat er in dat tussenvonnis dat één van de daders de provisie moet betalen om het werk van die gerechtsdeskundige te bekostigen.

Maar de dader, we zijn slechts drie jaar en enkele maanden na de strafzaak met 8 jaar effectief, blijkt foetsjie. Onvindbaar. Hij heeft dus zijn tussenvonnis niet betekend en heeft dus geen provisie betaald.
“Daardoor dreigt de zaak stil te vallen”.

I kid you not. Het meisje zelf heeft geen inkomsten of spaarpot.
VZW Ne(s)T zal nu bekijken om die provisie van 1200 euro te betalen.
Maar wie verzint dit?

Mensenhandel is pur sang controle en dwang. Dat is de modus operandi. Controle en dwang over slachtoffers, gepaard met bruut geweld.
De dader heeft dus weer de volledige controle. “Fuck you, ik betaal niet, steek de middelvinger op en vertraag de boel” en het slachtoffer staat nergens. Nergens.

Gevloekt, getierd en gesjot tegen een muurtje. Dat heb ik bij dit bericht.
En hardop alle vrijwilligers en steun aan VZW Ne(s)T dik bedankt.
Van bestaansrecht gesproken. Want we zullen nu zorgen dat de zaak niet stilvalt. Point final.

SVN

Open brief aan minister Geens

Ik trek aan de alarmbel en hoop vurig dat u dit met aandacht wil lezen en er ook gevolg aan wil geven.
Slachtoffers blijven letterlijk in de kou staan en dat moet stoppen.

Mag ik u een situatie schetsen? Een meisje, nét 19 jaar, worstelt maar doet het eigenlijk verbazend goed als je haar dossier kent.
Ze kan elke dag opstaan, heeft de energie naar de hulpverlening te gaan en plant elke dag haar toekomst. En dàt is al heel wat!

4 jaar geleden was zij slachtoffer van de grootste gruwel.
Om herkenning te voorkomen kan ik geen details geven. Maar ze mankt nog steeds. Got the picture?
Gruwelijk geweld, opgesloten en elke nacht, maanden aan een stuk, verkocht aan tig klanten, onder dwang.
Zij werd door goed speurwerk uit dat rotmilieu gehaald en daarna tot haar 18de verjaardag opgesloten in één van de jeugdzorgunits voor slachtoffers. 15 jaar tijdens de feiten.

Vijf pooiers werden veroordeeld voor mensenhandel.
In dat vonnis werd een voogd aangesteld omdat ze al eerder geen contact meer kan én mag hebben met haar ouders.
Ook een gerechtsdeskundige werd aangesteld.
Zij werd hierover echter nooit op de hoogte gebracht. Ze moest zelf naar de info opzoek toen ze 18 jaar was.
Nu vraagt ze al bijna een jaar om die gerechtsdeskundige te zien om haar schadevergoeding te kunnen neerleggen.

Maar die gerechtsdeskundige geeft niet thuis. Gewoon niet.
Reden : achterstallige facturen van justitie.
Leest u dit, minister?

U moet je dit dus voorstellen. De pooiers zijn ondertussen bijna allemaal vrij. Eén/derde van de effectieve straf zaten ze achter tralies.
Eéntje rijdt al met zekerheid rond in een peperdure wagen. Ik ben hier formeel.
Het meisje moest therapie stopzetten omdat het onbetaalbaar is en komt elke maand rond van een ontoereikend leefloon.

Haar voogd kan niets doen want – dixit – “u bent ondertussen meerderjarig”.
Een prodeo-advocaat kan niet meer doen dan te blijven aandringen om de gerechtsdeskundige te vragen te handelen.

Zij is helaas niet de enige. Ik heb ondertussen al drie meisjes die maanden wachten. Maanden. En financieel struggelen.

Kan u dit aub asap oplossen, minister?
Ik blijf u zien als een integer politicus die los van facturen die door uw voorganger Turtelboom stiefmoederlijk werden verwaarloosd meteen aan de slachtoffers denkt en geen verkiezingstijd zal afwachten om hier onmiddellijk gevolg aan te geven. Bovenstaand meisje is bereid zelfs tot op uw kabinet te komen.
Let op : dat kruipt niet in uw kouwe kleren. De getuigenis is onthutsend. De gruwel amper te vatten.

Met achting,
SVN

Na de opnames …

Waarschuwing *harde post*.

Vooreerst nog eens dikke merci aan elk van jullie. De laatste 17 maanden zouden nooit gelukt zijn zonder jullie mentale, financiële en ook fysiek aanwezige steun hier in het huis van velen.

Maanden bloed, zweet en tranen. Achter de schermen vaak helemaal niet die sterke Sas. Soms huilend in de zetel omdat de kwetsuren die ik dagelijks zie vaak zwaar doorwegen.

Tijdens de opnames van Terzake had ik het op een bepaald moment ook moeilijk. Vermoedelijk is dat ook de reden dat dat fragment uiteindelijk uit de montage werd gehaald.
Toch ga ik het jullie niet onthouden. Omdat het doet begrijpen waarom zo’n meisjes niet één, twee, drie uit dat milieu stappen.

Vraag reporter “Waarom vroeg je geen hulp aan toeristen of anderen in het hotel? Is het dan nooit gelukt te kunnen ontsnappen?”.

Meisje “Wat denkt gij? Dat ik mijn leven beu was? Pooiers werken altijd met verschillende telefoons. Als we klanten hadden lag één van die telefoons open. Constant. Kreunden we niet hard genoeg of gebruikten we niet genoeg geluid om te doen dat we klaarkomen kwam de pooier of één van zijn handlangers binnen. Of kregen we na de klant een pak slaag en moesten we bij de volgende klant beter ons best doen. Wat ontsnappen? Hoe ontsnappen?”

Ik ben doodmoe. Want tijdens deze mediaheisa hebben we hier ten huize nog een uitermate zware rechtszaak voor te bereiden.
Eén van de meisjes versus een pooier wordt deze week correctioneel behandeld maar meisje werd NOOIT verwittigd door justitie. We kwamen dit stoemelings te weten. Inleidende zitting gepasseerd zonder oproepbrief. Genoeg justitie! Het is echt wel genoeg!

En toch heerst er ook blijdschap en een glimlach in het huis.
Opluchting ook. “Nu hebben we tenminste eens op tv kunnen zeggen wat we aan horror hebben meegemaakt hé Sas. Nu gaan ze toch luisteren in Brussel”.

Ik “Wees maar zeker. De geest is uit de fles. Bij justitie zijn ze er nu ook met veel ernst mee bezig hoor”.

Mijn huis zou geen huis pubermeisjes zijn als niet de vraag volgt van één van de topmeiden : “Wat is dat nu weer? De geest uit de fles. Met uw moeilijke uitdrukkingen altijd….”   .

VZW Ne(s)T Alive & Kickin’. Nu is het aan jullie, ministers!

#Iksteuntienerslachtoffersvanpooiers

SVN

Feiten, minister Geens

Breaking : Minister Geens,

U zegt op VRT het volgende :

“Moreno had géén toestemming om naar Ibiza te gaan. Hij werd voorlopig in vrijheid gesteld en is – voor zover ik geïnformeerd ben – zonder toestemming van de justitieassistent op reis gegaan. Hij ging naar Ibiza en kreeg terug een enkelband. Dat was de correcte methode. Op het eerste gezicht heeft de magistratuur in Antwerpen een vrij correct parcours gelopen.”

Dan gaat de VRT-site verder : …nochtans had mevrouw Van Nieuwenhove in De Afspraak beweerd dat er wél toestemming was.

Wél, minister Geens, gelukkig heb ik tig mensen die mijn werk respecteren en weten dat ik steeds gedocumenteerd praat.

De advocaat van Moreno, Ergun Top, geeft daarom nu de toestemming om hem te citeren, aangezien ik niet laat gebeuren dat u beweert dat ik onwaarheden verkondig. Letterlijk, advocaat Moreno: “De verdediging van Moreno had ervoor gekozen uit respect voor de slachtoffers NIET te reageren op de heisa maar wil hier wél formeel reageren omdat er nu door de minister onwaarheden worden verkondigd. Formeel kan ik zeggen dat er wél toestemming was voor een reis naar Ibiza van justitie”.

Wél. Hij zal ook later ten gepaste tijden publiek reageren maar wenst nu niet meer te verklaren.

Ik zal dus nog eens herhalen wat er gebeurd is. Moreno krijgt enkelband, knipt deze door, wordt gezocht door politie, terug in de gevangenis gezet én krijgt wéér enkelband. Die enkelband werd na luttele tijd afgezet maar hij bleef wel voorwaarden hebben.
In het kader van een werktraject, u leest dat goed : Moreno werd betaald om naar Ibiza te gaan (!!!), mocht hij dan van justitie naar Ibiza om een videoclip op te nemen met Soufiane Eddyani.
De periode van de reis werd ook goedgekeurd. Ook daar bestaan documenten van. Hij is ook binnen die periode gegaan. Alleen heeft hij de vliegtuigtickets niet vooraf naar justitie gestuurd. Daardoor werd hij terug geseind, en werd hij na kat- en muisspel met politie wéér gevat, weer in de gevangenis gestoken, nochtans was er toen al een nieuwe klacht van mensenhandel en werd hij WEER onder elektronisch toezicht geplaatst, as we speak.

Feiten, minister. Dit zijn de feiten.

SVN

AANVULLING 1 UUR LATER:

Breaking (2): de minister reageert.

Het siert een minister om persoonlijk te antwoorden.
Antwoord gekregen van minister Geens over het reisje van Moreno naar Ibiza: Letterlijk:

Mevrouw,

Mijn beste wensen voor het nieuwe jaar.

Ik heb deze morgen op de radio duidelijk gezegd (u hebt mij wellicht gelezen, maar niet gehoord) dat ik niet zeker was wat de reis naar Ibiza betrof, maar dat voor zover men mij had geïnformeerd, dit zonder toestemming was gebeurd, maar dat ik altijd met twee woorden sprak.

De voorlopige invrijheidsstelling werd wel onder andere herroepen omdat de betrokkene niet transparant was geweest over zijn reisjes naar de justitieassistente toe, en omdat hij dacht dat het volstond zijn tickets nadien voor te leggen. Zo staat het in de beslissing van de Strafuitvoeringsrechtbank. Wat Ibiza betreft, vragen we het verslag van de justitieassistente op. Maar ik ben dus heel genuanceerd geweest.

Ik heb geenszins willen zeggen dat u onwaarheden vertelde en bewust een slag onder de arm gehouden.

Met hartelijke groet,

Koen Geens

Bij deze is dit incident wat mij betreft ‘gesloten’ .

SVN

Strafuitvoering tienerpooiers?

En laten we de ophef rond de laatste videoclip van Soufiane Eddyani nu écht eens aangrijpen om een debat ten gronde te voeren.

“Ophef?”, zullen velen denken. Het staat inderdaad nog niet ergens op één van de onlinekranten. En toch is er ophef.
Zuhal Demir en Ikrame Kastit hebben zich gisteren al uitgesproken op hun Facebookprofiel. Ook Nina Henkens en andere mensen, close bij jeugdwerk, vragen actie. Waarvoor grote dank.

Er is namelijk het fundamenteel recht op vrije meningsuiting. Dat impliceert dat die mening met een zelfde vrije mening kan worden beantwoord. En die luidt hier ten huize : “Je hebt er gene zak van begrepen, Soufiane”. Maar nog ernstiger : vrouwe justitie ook niet. En daarover zie ik niemand reageren.

Soufiane vraagt namelijk al enkele weken zijn ‘goede’ vriend Moreno vrij te laten. Straf, want de man werd tot 5 jaar effectief veroordeeld, bewezen geacht, voor seksuele uitbuiting van een uitermate kwetsbaar 15-jarig meisje.
Hij gaat verder en draagt nu ook zijn laatste rapnummer op aan Moreno. “Gepakt door het systeem”, zegt de tekst. In een mum van tijd zijn er 300000 views. Ook zijn hashtag Free Moreno kreeg 20000 likes.

Hij werd niet gepakt door het systeem maar door zijn eigen misdrijf. Straffer? Moreno zat maar een heel klein stukje achter tralies. Een verwaarloosbaar stukje. De effectieve straf werd omgezet in elektronisch toezicht. En tijdens dat toezicht kreeg hij de goedkeuring van justitie om die enkelband met de regelmaat van de klok uit te zetten want “hij moet zich terug kunnen integreren”. Gehoorzamen deed hij niet. Hij knipte de enkelband door, werd na maanden gevat én kreeg wéér elektronisch toezicht. En tijdens dat enkelbandje mocht hij van justitie – hij kreeg de toestemming – een videoclip opnemen in Ibiza.
Zelfs met die privileges schond Moreno toch weer tig voorwaarden. Weer werd hij geseind, weer was het een kat- en muisspel met politie en wéér werd hij gevat. En een mens kan het nog amper geloven maar wéér kreeg hij toestemming zijn resterende 1295 dagen uit te zitten mét een enkelbandje thuis én met de regelmaat van de klok dat bandje uit te zetten zodat “hij zich kan integreren”.

Blij dat er eindelijk reactie komt op rappers die over de slachtoffers van de ergste gruwel – seksuele uitbuiting – zingen alsof het niets is, de piepjonge slachtoffers bitches durven noemen, hoeren zelfs en in tig rapnummers daders van die gruwel verheerlijken of wegzetten als slachtoffers van het systeem.

Maar mag ik dit ook aangrijpen om ook het noodzakelijke debat aan te gaan over de strafuitvoering van dergelijke heerschappen? Of blijven we water naar de zee dragen?

SVN

De start van 2019…..VZW Ne(s)T

Ze sprong in de lucht. Letterlijk met twee handen de telefoon vasthoudend. Enthousiast:
“Kijk, kijk, kijk Sas, mijn jeugdrechter heeft gestuurd. Hij stuurde net een Whatsapp-berichtje naar mij “Gelukkig Nieuwjaar”.”

We stonden buiten op straat. Naar het vuurwerk te kijken. 7 over middernacht. En daar glinsterden die ogen. Van pure blijdschap. Dat zeflbeeld dat zichtbaar op haar gezicht een boost kreeg.
“Hij stuurt dat naar mij hé”, En nog eens “Naar mij hé. Hij denkt aan mij”.

Deze ochtend stond ik met een glimlach op. Dat ene zinnetje mag met alle complimenten dé symboliek van het komende jaar worden. Dat jeugdrechters ook sociale media gebruiken. Dat ze streng en rechtvaardig handelen tijdens de zittingen en/of voorleidingen maar er ook steeds zijn bij verjaardagen of een nieuwjaar. Wat een voornemen zou dat zijn?

Al helemaal als je hier de context kent zijn die paar woorden van onschatbare waarde.
Dit meisje werd wegens plaatsgebrek in de zorg 4 nachten in een Antwerpse politiecel gehouden. Toen ze 13 jaar was. Jawel, een kind van 13 jaar. Geen douche of warm eten. 4 nachten. Wél fijne politieagenten die vriendelijk waren en een broodje kaas brachten en wat cola.
Ze vierde de laatste jaren ook nieuwjaar achter slot en tralies. In die beveiligende settings. Slot op de deur.
Ze heeft ook geen familie die dergelijke berichten stuurt.

En het kost géén geld. Gewoon geen geld. Wél een groot engagement omdat jeugdrechters nu éénmaal té veel dossiers draaien. En ook recht hebben om oud en nieuw strikt privé te vieren.

Al maanden zit ze bij mij. Dat wat hier gestart is met “kutpolitie, die hebben mij opgesloten” en “kutjeugdrechter want ik mocht niets” neemt stilaan plaats voor dat besef dat deze mensen ook goeie mensen kunnen zijn, er zijn in haar belang, er zijn om te helpen én te beschermen.

“Mijn jeugdrechter is toch ook een toffe hé, Sas”.

“Kom eens hier”, zei ik. Ik gaf haar een stevige knuffel en wenste haar met een kus op het voorhoofd “gelukkig nieuwjaar”.
Ons kleintje van de Ne(sT-bende. Als ik haar knuffel komt haar hoofd nét aan mijn nek. Vandaar.

Dat ene zinnetje. Via Whatsapp. Moge dit een start zijn van dàt nieuwe jaar waar we nog meer én elke dag zullen inzetten voor een meer menselijke jeugdzorg. Nog meer met een belevingswereld voor én door kinderen en jongeren.
Laat het een jaar zijn waar slachtoffers van de grootste gruwel meer inspraak én de juiste steun krijgen. En waar we samen zorgen dat elk kind in Vlaanderen een thuis mag voelen.

Gelukkig 2019 mensen. Blijf verontwaardigd bij alle vormen van onrecht én vooral : wees solidair en mild voor elkaar.

SVN