Open brief aan minister Geens

Ik trek aan de alarmbel en hoop vurig dat u dit met aandacht wil lezen en er ook gevolg aan wil geven.
Slachtoffers blijven letterlijk in de kou staan en dat moet stoppen.

Mag ik u een situatie schetsen? Een meisje, nét 19 jaar, worstelt maar doet het eigenlijk verbazend goed als je haar dossier kent.
Ze kan elke dag opstaan, heeft de energie naar de hulpverlening te gaan en plant elke dag haar toekomst. En dàt is al heel wat!

4 jaar geleden was zij slachtoffer van de grootste gruwel.
Om herkenning te voorkomen kan ik geen details geven. Maar ze mankt nog steeds. Got the picture?
Gruwelijk geweld, opgesloten en elke nacht, maanden aan een stuk, verkocht aan tig klanten, onder dwang.
Zij werd door goed speurwerk uit dat rotmilieu gehaald en daarna tot haar 18de verjaardag opgesloten in één van de jeugdzorgunits voor slachtoffers. 15 jaar tijdens de feiten.

Vijf pooiers werden veroordeeld voor mensenhandel.
In dat vonnis werd een voogd aangesteld omdat ze al eerder geen contact meer kan én mag hebben met haar ouders.
Ook een gerechtsdeskundige werd aangesteld.
Zij werd hierover echter nooit op de hoogte gebracht. Ze moest zelf naar de info opzoek toen ze 18 jaar was.
Nu vraagt ze al bijna een jaar om die gerechtsdeskundige te zien om haar schadevergoeding te kunnen neerleggen.

Maar die gerechtsdeskundige geeft niet thuis. Gewoon niet.
Reden : achterstallige facturen van justitie.
Leest u dit, minister?

U moet je dit dus voorstellen. De pooiers zijn ondertussen bijna allemaal vrij. Eén/derde van de effectieve straf zaten ze achter tralies.
Eéntje rijdt al met zekerheid rond in een peperdure wagen. Ik ben hier formeel.
Het meisje moest therapie stopzetten omdat het onbetaalbaar is en komt elke maand rond van een ontoereikend leefloon.

Haar voogd kan niets doen want – dixit – “u bent ondertussen meerderjarig”.
Een prodeo-advocaat kan niet meer doen dan te blijven aandringen om de gerechtsdeskundige te vragen te handelen.

Zij is helaas niet de enige. Ik heb ondertussen al drie meisjes die maanden wachten. Maanden. En financieel struggelen.

Kan u dit aub asap oplossen, minister?
Ik blijf u zien als een integer politicus die los van facturen die door uw voorganger Turtelboom stiefmoederlijk werden verwaarloosd meteen aan de slachtoffers denkt en geen verkiezingstijd zal afwachten om hier onmiddellijk gevolg aan te geven. Bovenstaand meisje is bereid zelfs tot op uw kabinet te komen.
Let op : dat kruipt niet in uw kouwe kleren. De getuigenis is onthutsend. De gruwel amper te vatten.

Met achting,
SVN

Advertenties

Na de opnames …

Waarschuwing *harde post*.

Vooreerst nog eens dikke merci aan elk van jullie. De laatste 17 maanden zouden nooit gelukt zijn zonder jullie mentale, financiële en ook fysiek aanwezige steun hier in het huis van velen.

Maanden bloed, zweet en tranen. Achter de schermen vaak helemaal niet die sterke Sas. Soms huilend in de zetel omdat de kwetsuren die ik dagelijks zie vaak zwaar doorwegen.

Tijdens de opnames van Terzake had ik het op een bepaald moment ook moeilijk. Vermoedelijk is dat ook de reden dat dat fragment uiteindelijk uit de montage werd gehaald.
Toch ga ik het jullie niet onthouden. Omdat het doet begrijpen waarom zo’n meisjes niet één, twee, drie uit dat milieu stappen.

Vraag reporter “Waarom vroeg je geen hulp aan toeristen of anderen in het hotel? Is het dan nooit gelukt te kunnen ontsnappen?”.

Meisje “Wat denkt gij? Dat ik mijn leven beu was? Pooiers werken altijd met verschillende telefoons. Als we klanten hadden lag één van die telefoons open. Constant. Kreunden we niet hard genoeg of gebruikten we niet genoeg geluid om te doen dat we klaarkomen kwam de pooier of één van zijn handlangers binnen. Of kregen we na de klant een pak slaag en moesten we bij de volgende klant beter ons best doen. Wat ontsnappen? Hoe ontsnappen?”

Ik ben doodmoe. Want tijdens deze mediaheisa hebben we hier ten huize nog een uitermate zware rechtszaak voor te bereiden.
Eén van de meisjes versus een pooier wordt deze week correctioneel behandeld maar meisje werd NOOIT verwittigd door justitie. We kwamen dit stoemelings te weten. Inleidende zitting gepasseerd zonder oproepbrief. Genoeg justitie! Het is echt wel genoeg!

En toch heerst er ook blijdschap en een glimlach in het huis.
Opluchting ook. “Nu hebben we tenminste eens op tv kunnen zeggen wat we aan horror hebben meegemaakt hé Sas. Nu gaan ze toch luisteren in Brussel”.

Ik “Wees maar zeker. De geest is uit de fles. Bij justitie zijn ze er nu ook met veel ernst mee bezig hoor”.

Mijn huis zou geen huis pubermeisjes zijn als niet de vraag volgt van één van de topmeiden : “Wat is dat nu weer? De geest uit de fles. Met uw moeilijke uitdrukkingen altijd….”   .

VZW Ne(s)T Alive & Kickin’. Nu is het aan jullie, ministers!

#Iksteuntienerslachtoffersvanpooiers

SVN

Feiten, minister Geens

Breaking : Minister Geens,

U zegt op VRT het volgende :

“Moreno had géén toestemming om naar Ibiza te gaan. Hij werd voorlopig in vrijheid gesteld en is – voor zover ik geïnformeerd ben – zonder toestemming van de justitieassistent op reis gegaan. Hij ging naar Ibiza en kreeg terug een enkelband. Dat was de correcte methode. Op het eerste gezicht heeft de magistratuur in Antwerpen een vrij correct parcours gelopen.”

Dan gaat de VRT-site verder : …nochtans had mevrouw Van Nieuwenhove in De Afspraak beweerd dat er wél toestemming was.

Wél, minister Geens, gelukkig heb ik tig mensen die mijn werk respecteren en weten dat ik steeds gedocumenteerd praat.

De advocaat van Moreno, Ergun Top, geeft daarom nu de toestemming om hem te citeren, aangezien ik niet laat gebeuren dat u beweert dat ik onwaarheden verkondig. Letterlijk, advocaat Moreno: “De verdediging van Moreno had ervoor gekozen uit respect voor de slachtoffers NIET te reageren op de heisa maar wil hier wél formeel reageren omdat er nu door de minister onwaarheden worden verkondigd. Formeel kan ik zeggen dat er wél toestemming was voor een reis naar Ibiza van justitie”.

Wél. Hij zal ook later ten gepaste tijden publiek reageren maar wenst nu niet meer te verklaren.

Ik zal dus nog eens herhalen wat er gebeurd is. Moreno krijgt enkelband, knipt deze door, wordt gezocht door politie, terug in de gevangenis gezet én krijgt wéér enkelband. Die enkelband werd na luttele tijd afgezet maar hij bleef wel voorwaarden hebben.
In het kader van een werktraject, u leest dat goed : Moreno werd betaald om naar Ibiza te gaan (!!!), mocht hij dan van justitie naar Ibiza om een videoclip op te nemen met Soufiane Eddyani.
De periode van de reis werd ook goedgekeurd. Ook daar bestaan documenten van. Hij is ook binnen die periode gegaan. Alleen heeft hij de vliegtuigtickets niet vooraf naar justitie gestuurd. Daardoor werd hij terug geseind, en werd hij na kat- en muisspel met politie wéér gevat, weer in de gevangenis gestoken, nochtans was er toen al een nieuwe klacht van mensenhandel en werd hij WEER onder elektronisch toezicht geplaatst, as we speak.

Feiten, minister. Dit zijn de feiten.

SVN

AANVULLING 1 UUR LATER:

Breaking (2): de minister reageert.

Het siert een minister om persoonlijk te antwoorden.
Antwoord gekregen van minister Geens over het reisje van Moreno naar Ibiza: Letterlijk:

Mevrouw,

Mijn beste wensen voor het nieuwe jaar.

Ik heb deze morgen op de radio duidelijk gezegd (u hebt mij wellicht gelezen, maar niet gehoord) dat ik niet zeker was wat de reis naar Ibiza betrof, maar dat voor zover men mij had geïnformeerd, dit zonder toestemming was gebeurd, maar dat ik altijd met twee woorden sprak.

De voorlopige invrijheidsstelling werd wel onder andere herroepen omdat de betrokkene niet transparant was geweest over zijn reisjes naar de justitieassistente toe, en omdat hij dacht dat het volstond zijn tickets nadien voor te leggen. Zo staat het in de beslissing van de Strafuitvoeringsrechtbank. Wat Ibiza betreft, vragen we het verslag van de justitieassistente op. Maar ik ben dus heel genuanceerd geweest.

Ik heb geenszins willen zeggen dat u onwaarheden vertelde en bewust een slag onder de arm gehouden.

Met hartelijke groet,

Koen Geens

Bij deze is dit incident wat mij betreft ‘gesloten’ .

SVN

Strafuitvoering tienerpooiers?

En laten we de ophef rond de laatste videoclip van Soufiane Eddyani nu écht eens aangrijpen om een debat ten gronde te voeren.

“Ophef?”, zullen velen denken. Het staat inderdaad nog niet ergens op één van de onlinekranten. En toch is er ophef.
Zuhal Demir en Ikrame Kastit hebben zich gisteren al uitgesproken op hun Facebookprofiel. Ook Nina Henkens en andere mensen, close bij jeugdwerk, vragen actie. Waarvoor grote dank.

Er is namelijk het fundamenteel recht op vrije meningsuiting. Dat impliceert dat die mening met een zelfde vrije mening kan worden beantwoord. En die luidt hier ten huize : “Je hebt er gene zak van begrepen, Soufiane”. Maar nog ernstiger : vrouwe justitie ook niet. En daarover zie ik niemand reageren.

Soufiane vraagt namelijk al enkele weken zijn ‘goede’ vriend Moreno vrij te laten. Straf, want de man werd tot 5 jaar effectief veroordeeld, bewezen geacht, voor seksuele uitbuiting van een uitermate kwetsbaar 15-jarig meisje.
Hij gaat verder en draagt nu ook zijn laatste rapnummer op aan Moreno. “Gepakt door het systeem”, zegt de tekst. In een mum van tijd zijn er 300000 views. Ook zijn hashtag Free Moreno kreeg 20000 likes.

Hij werd niet gepakt door het systeem maar door zijn eigen misdrijf. Straffer? Moreno zat maar een heel klein stukje achter tralies. Een verwaarloosbaar stukje. De effectieve straf werd omgezet in elektronisch toezicht. En tijdens dat toezicht kreeg hij de goedkeuring van justitie om die enkelband met de regelmaat van de klok uit te zetten want “hij moet zich terug kunnen integreren”. Gehoorzamen deed hij niet. Hij knipte de enkelband door, werd na maanden gevat én kreeg wéér elektronisch toezicht. En tijdens dat enkelbandje mocht hij van justitie – hij kreeg de toestemming – een videoclip opnemen in Ibiza.
Zelfs met die privileges schond Moreno toch weer tig voorwaarden. Weer werd hij geseind, weer was het een kat- en muisspel met politie en wéér werd hij gevat. En een mens kan het nog amper geloven maar wéér kreeg hij toestemming zijn resterende 1295 dagen uit te zitten mét een enkelbandje thuis én met de regelmaat van de klok dat bandje uit te zetten zodat “hij zich kan integreren”.

Blij dat er eindelijk reactie komt op rappers die over de slachtoffers van de ergste gruwel – seksuele uitbuiting – zingen alsof het niets is, de piepjonge slachtoffers bitches durven noemen, hoeren zelfs en in tig rapnummers daders van die gruwel verheerlijken of wegzetten als slachtoffers van het systeem.

Maar mag ik dit ook aangrijpen om ook het noodzakelijke debat aan te gaan over de strafuitvoering van dergelijke heerschappen? Of blijven we water naar de zee dragen?

SVN

De start van 2019…..VZW Ne(s)T

Ze sprong in de lucht. Letterlijk met twee handen de telefoon vasthoudend. Enthousiast:
“Kijk, kijk, kijk Sas, mijn jeugdrechter heeft gestuurd. Hij stuurde net een Whatsapp-berichtje naar mij “Gelukkig Nieuwjaar”.”

We stonden buiten op straat. Naar het vuurwerk te kijken. 7 over middernacht. En daar glinsterden die ogen. Van pure blijdschap. Dat zeflbeeld dat zichtbaar op haar gezicht een boost kreeg.
“Hij stuurt dat naar mij hé”, En nog eens “Naar mij hé. Hij denkt aan mij”.

Deze ochtend stond ik met een glimlach op. Dat ene zinnetje mag met alle complimenten dé symboliek van het komende jaar worden. Dat jeugdrechters ook sociale media gebruiken. Dat ze streng en rechtvaardig handelen tijdens de zittingen en/of voorleidingen maar er ook steeds zijn bij verjaardagen of een nieuwjaar. Wat een voornemen zou dat zijn?

Al helemaal als je hier de context kent zijn die paar woorden van onschatbare waarde.
Dit meisje werd wegens plaatsgebrek in de zorg 4 nachten in een Antwerpse politiecel gehouden. Toen ze 13 jaar was. Jawel, een kind van 13 jaar. Geen douche of warm eten. 4 nachten. Wél fijne politieagenten die vriendelijk waren en een broodje kaas brachten en wat cola.
Ze vierde de laatste jaren ook nieuwjaar achter slot en tralies. In die beveiligende settings. Slot op de deur.
Ze heeft ook geen familie die dergelijke berichten stuurt.

En het kost géén geld. Gewoon geen geld. Wél een groot engagement omdat jeugdrechters nu éénmaal té veel dossiers draaien. En ook recht hebben om oud en nieuw strikt privé te vieren.

Al maanden zit ze bij mij. Dat wat hier gestart is met “kutpolitie, die hebben mij opgesloten” en “kutjeugdrechter want ik mocht niets” neemt stilaan plaats voor dat besef dat deze mensen ook goeie mensen kunnen zijn, er zijn in haar belang, er zijn om te helpen én te beschermen.

“Mijn jeugdrechter is toch ook een toffe hé, Sas”.

“Kom eens hier”, zei ik. Ik gaf haar een stevige knuffel en wenste haar met een kus op het voorhoofd “gelukkig nieuwjaar”.
Ons kleintje van de Ne(sT-bende. Als ik haar knuffel komt haar hoofd nét aan mijn nek. Vandaar.

Dat ene zinnetje. Via Whatsapp. Moge dit een start zijn van dàt nieuwe jaar waar we nog meer én elke dag zullen inzetten voor een meer menselijke jeugdzorg. Nog meer met een belevingswereld voor én door kinderen en jongeren.
Laat het een jaar zijn waar slachtoffers van de grootste gruwel meer inspraak én de juiste steun krijgen. En waar we samen zorgen dat elk kind in Vlaanderen een thuis mag voelen.

Gelukkig 2019 mensen. Blijf verontwaardigd bij alle vormen van onrecht én vooral : wees solidair en mild voor elkaar.

SVN

Te lang ‘getalmd’ …

Beste bestuurders en beleidsmakers van Welzijn,

“Wij vragen, in naam van onze cliënten, de schorsing van de intresten op de schadevergoeding, voorzitter. Mevrouw X talmt drie jaar om schadevergoeding te vragen. Dat kan moeilijk op onze cliënten worden verhaald.”

Het zijn zo van die zinnen die door merg en been gaan en ’s nachts blijven hangen. WTF.

Of hoe procedurepleiters soms de finesses bij een rechtbankbetoog koudweg negeren.

Deze week was Ne(s)T VZW aanwezig tijdens een burgerlijke afhandeling van een mensenhandeldossier van minderjarigen.
Ook de zorgondersteuner van een reguliere jeugdvoorziening was aanwezig. Over die samenwerking ben ik zeer tevreden.

Het betrokken meisje werd op de leeftijd van 14 jaar (!!!!) met nog andere meisjes van die leeftijd door Antwerpse speurders uit een hotelkamer gehaald. Samen met klanten waarvan géén enkele werd veroordeeld, by the way.

De pooiers kregen 8 jaar effectief en konden op de dag van éénderde van die tijd de gevangenis verlaten.
Dat is 2 jaar en 8 maanden.
Het meisje werd meer dan drie jaar opgesloten. Beveiligd geplaatst, zo dat heet.
Buiten enkele verhoren met de politie werd zij NIET betrokken bij de strafzaak. Toen ze vrijkwam had ze geen enkel idee dat de daders alweer vrij rondliepen én waar.
Géén enkele inspraak bij woonlocatie enz.
Ook geen enkele informatie over het recht schadevergoeding te vragen, het burgerlijk luik.

Ne(s)T VZW staat dit meisje bij vanaf dag 1 van de ‘vrijlating’. Zo wordt dat niet genoemd. Het heet eigenlijk ‘opheffen maatregel beveligde plaatsing’. Straf, want nét als de daders vrij zijn moet je de wereld wél zelf aankunnen.

Wij hebben nog zo’n meisje waar we nu al 4 maanden vragen asap een gerechtsdeskundige aan te stellen, zonder resultaat tot nog toe. Die gerechtsdeskundige is nodig om de schadevergoeding te begroten.

Nét daarom is de zin van de verdediging van de daders deze week in de rechtszaak beukend in elk hart.

“Mevrouw X (het meisje) talmt drie jaar om schadevergoeding te vragen”. Nee, beste strafpleiters van de pooiers, mevrouw X werd drie jaar afgeschermd van de buitenwereld en kreeg géén enkele inspraak in dat strafproces. Dàt is de schrijnende situatie.
Het is trouwens mejuffrouw, ze is amper 18 jaar.

Het wordt dus tijd, beleidsmakers, om in alle bestuursakkoorden bij de volgende regeringen, Vlaams én federaal, steviger in te zetten én rechten van slachtoffers, een betere inspraak, omkadering én ondersteuning te voorzien en meteen in de wet te voorzien dat een slachtoffer een bepaalde tijd krijgt om de schadevergoeding te vragen, zonder mogelijk verlies van intresten.

Dat wordt één van de grote focussen in 2019 als nieuwjaarswens.
In naam van alle slachtoffers van die rotzakken.

SVN

Kan de waanzin worden gestopt binnen jeugdzorg?

Wat een kaakslag voor zoveel radeloze ouders.

Het was 2006. Ik interviewde jeugdrechter Martens, een oude rot in het vak: “Wat me vooral stoort is dat we al jaren opnameplicht in de kinderpsychiatrie hebben gestemd, maar die wet nog steeds niet in uitvoering zit. Dat is nochtans dringend nodig”

Einde verhaal. 11 jaar later is er nog steeds geen opnameplicht.
En als er al een collocatie wordt uitgesproken voor een minderjarige – verplichte opname 40 dagen – zitten deze kwetsbare meisjes en jongens meestal tussen de volwassenen.

Het is bikkelharde realiteit op het terrein. Ouders die jaren en jaren om hulp smeken, ten einde raad zijn, maar waar geen antwoord komt.

Op dit moment heb ik al maanden dagelijks een mama op de chat.
Haar dochtertje werd op jonge leeftijd verkracht door een buurman.
Nu dit meisje in de pubertijd zit worstelt ze met heel veel zaken, snijdt ze in haar armen, spreekt ze over ‘uit het leven stappen’, krijgt ze agressie-aanvallen binnen het gezin en is ze om die redenen definitief geschorst van school.
24 op 24 zit dit meisje thuis, 24 op 24 leeft de mama in angst dat haar dochter zichzelf of iemand iets zal aandoen.
Het dossier is PRIOR aangemeld, we tikken nochtans al weken en weken en alle hulp blijft uit.

Zo zijn er een pak kinderen die binnen hun autismespectrum of met een zwakke begaafdheid – jawel, mentale handicap – ook crisissen krijgen. Stel dan eens een hulpvraag!
Jaren, u leest goed, JAREN is het vaak wachten op thuisbegeleiding of gepaste therapie of ambulante niet-schoolse ondersteuning.

Kinderen worden ouder, worden fysiek sterker, krijgen ook nog eens de pubertijd in hun hoofd, prikkels van eerste verliefdheid die ze niet kunnen plaatsen en het loopt fout.

En dan sta je daar weer machteloos als ouder. Gevolg : jeugdrechters krijgen plots dit dossier op hun bureau en kunnen niet anders dan deze kinderen met een ernstig psychiatrische zorgvraag of Vlaams fondsnummer ‘kind met een handicap’ plaatsen in de gesloten gemeenschapsinstellingen. Die hebben namelijk opnameplicht.
Jawel, zo belanden deze kinderen tussen misdrijfplegers waarvoor deze gesloten instellingen dienen.

En wat doet N-VA nu op de voorpagina van De Standaard. “We hebben een high risk security nodig voor kinderen met autisme die feiten plegen, voor kinderen met een mentale handicap, voor kinderen die we als volwassenen ontoerekeningsvatbaar zouden verklaren”.

Wat een kaakslag in het gezicht van zovele radeloze ouders die al jaren een hulpvraag stellen.

En wat een verdraaien van de feiten. N-VA voelt zich namelijk gesteund door een rapport van psychiaters in Everberg.

Bullshit, N-VA.

Waar deze psychiaters vooral het accent leggen is een grote bede voor preventieve maatregelen, sneller ondersteunen zodat deze tieners NIET in Everberg belanden.

Dit is werkelijk te grof voor woorden. We laten de boel etteren bij een zorgvraag op jongere leeftijd, dat bij kinderen met een beperking of psychiatrische problematiek, en als ze dan door het falen van het systeem in Everberg belanden gaan we nu nog eens pleiten voor een high risk-instelling – zelfs Dutroux zit momenteel niet meer high risk – voor deze kwetsbare tieners.

Daar heb ik nog maar één ding op te zeggen : FUCK OFF.

SVN