Open brief aan Hans Bonte

Beste Hans Bonte,

“Stuur radicaliserende jongeren naar een internaat” zegt u vandaag in De Standaard. Mag ik mij verslikken in mijn koffie?

Onlangs hield uw partij een tour, een tiental avonden door Vlaanderen over jeugdzorg. Jeugdrechters, jeugdadvocaten, directeurs van kinderpsychiatrie en andere jeugdvoorzieningen, pleegouders en ouders, opvoeders ….er werd open gedebatteerd. Ik was er, u was er enkel in Vilvoorde.

Pijnpunten over het nieuwe decreet integrale jeugdhulp werden concreet duidelijk, het lijkt er meer en meer op dat de groots aangekondigde toegangspoort ondertussen een boom telt aan A- en M-formulieren door CLB’s en andere melders opgemaakt over verontruste thuissituaties. Het formuliertje is mooi ingevuld en dan stopt het. Geen plaats, geen doorstroming, nog eens een sociale enquête op het gezin, en ondertussen tikt de tijd en blijft het betrokken kind in de “genoteerde shit” zitten.

Een kind in een verontruste thuissituatie, u gebruikt in de krant problematische, maar daar is door de sector al jaren vanaf gestapt, is een kind waar de aanpak van de ganse context belangrijk is.

Internaten doen prachtig werk, dat kan soms dienen om een bepaalde situatie in en gezin te ontmijnen, een broer en een zus die thuis continu in conflict liggen bvb, maar kan en mag NOOIT dienen als gemakkelijke vervangingsoplossing voor kinderen die – u zegt het zelf – thuis veel geweld meemaken of in extreme armoede leven.

Dat los je niet op door het kind te verplaatsen naar een internaat en ondertussen ofwel de toestand in het gezin hetzelfde te laten : water afgesloten bvb, ofwel door de agressieve vader ongemoeid agressief te laten zijn.

Next? Het volgende kind in dat gezin, nieuwe geboorte, broertje van …is klaar voor de basisschool, dan ook maar naar een internaat sturen?

Een kind dat thuis in een extreme situatie leeft, vaak geweld helaas, dient door de hulpverlening te worden geholpen. Met een aanpak van de hele context.
Dat wil zeggen, je start minstens intensieve thuisbegeleiding, stuurt de agressieve vader naar agressietherapie, je steunt het gezin door extra-diensten van OCMW bvb om een financieel leefbaarheidsplan uit te dokteren, zorgt dat de situatie voor alle gezinsleden menswaardig is en grijpt bij situaties waar het echt té ver gaat in door het kind tijdelijk of langer in een pleeggezin of gezinsvervangende instelling te plaatsen.

Met een internaat richt je namelijk voor deze groep kwetsbare kinderen net meer schade aan. Tijdens weekends en vakanties terug naar het huis zonder water, zonder warme maaltijd en losse handen van de ouder? Zoiets?

En last but not least : wie gaat het mandaat geven die kinderen op internaat te steken? Kunnen we uit huis plaatsingen, dat zijn sterke ingrepen in de privésfeer van gezinnen, nog overlaten aan experten van jeugdzorg of de jeugdrechter?

Helaas belanden inderdaad al heel wat kinderen op internaat. Als gemakkelijkheidsoplossing bij het falende Vlaamse jeugdzorgbeleid.
Ze stromen tijdens vakanties door naar vakantiekampen.
Worden vaak nét opstandiger omdat ze van maandag tot vrijdag rust hebben en van vrijdagavond tot zondagavond terug bij die vader belanden die hun benen of rug kapot klopt.

Dagelijks richten mensen op het terrein een bede en een waarschuwing naar het beleid. “Gebruik de internaten niet bij die kwetsbare kinderen als oplossing voor een uitblijvende jeugdzorgondersteuning, het werkt niet”.

Een goed beleidsmaker legt daar het accent én vraagt daar meer middelen.

SVN

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s