Ongehoorde hulpkreet

Open brief aan mijn stad Gent , parket en Vlaamse regering.

Die ochtend. 25 september. Jonas (schuilnaam), 16 jaar heeft zijn eerste nacht achter de rug in een kinderpsychiatrie in mijn stad.
Hij werd gisteren door de politie opgehaald, nadat hij alweer met een mes dreigde zichzelf te snijden en zaken thuis had vernield.

Hij was twee dagen daarvoor door de politie bij nacht, 2 uur ’s morgens, afgezet bij diezelfde thuis. Na een zwaar verhoor. Reden : zijn telefoonnummer werd gevonden bij een dertiger die bekendstaat om minderjarigen in te zetten in mijn stad om te dealen.
Gerechtelijk onderzoek loopt.

Wat ging vooraf :
Jonas werd al eens in de kinderpsychiatrie geplaatst toen hij 12 jaar was.
Hij dealde op school. Jawel, op die leeftijd.
Resultaat : na vier maanden terug naar huis. Geen nazorg, geen ondersteuning (Vlaamse bevoegdheid)

Het liep snel terug fout. Pv’s over Jonas zijn niet meer te tellen. Dan weer dealen, dan weer zaken vernielen, dan weer in volledige depressieve crisis gaan met dreiging zichzelf van kant te maken.

Zijn ouders blijven hem steunen, de deur openzetten, maar stellen al jaren een grote hulpvraag. Resultaat : noppes, nougabollen.

Vanaf januari gaat hij niet meer naar school. Toen nog 15 jaar. Gewoon niet.
Geen enkele reactie van de spijbelpolitie. De pv hierover ligt nog steeds stof te vergaren op het parket.

Er gebeurden ondertussen ook al enkele huiszoekingen. Omdat hij betrapt werd op dealen.
Er werd geen advocaat aangesteld. Er werd geen hulp geboden. Jonas werd niet voorgeleid bij de jeugdrechter.
Na de huiszoeking, soms positief : drugs, gewoon terug naar huis.

Einde van het schooljaar, we tellen dan al zes maanden spijbelgedrag, mei 2015, komt er een eerste brief in de bus bij de ouders van parket. “We bevelen een sociaal onderzoek”.
Datum mei. Decreet is hier zeer duidelijk. Dat dient binnen de 75 dagen te gebeuren. Nog steeds niets. Noppes. Nougabollen.

Dinsdag werd hij opgepakt. Okay, een volwassen asshole heeft geprofiteerd van minderjarigen. Logisch is hij hoofdtarget van het gerechtelijk onderzoek. Jonas werd ingezet om te dealen. Dat wil zeggen, slachtoffer wordt misdrijf omschreven feit-jongere. Dat wil zeggen : de ouders smeken hier al maanden, echt maanden, zelfs jaren om hulp.
Resultaat : bij nacht afgezet thuis. Geen voorleiding bij jeugdrechter.
Redenering : crisishulp aan huis zal ondersteunen.
Wanneer ? Groot vraagteken!

Door zijn laatste wanhoopsdaad zit hij nu – je zou bijna zeggen : eindelijk – in de psychiatrie. Maar nog steeds niet voorgeleid bij de jeugdrechter.

Hoelang nog burgemeester?
Want ja, veel is federale en Vlaamse bevoegdheid, ja, uw politiediensten, cel jeugdbrigade zijn steeds vriendelijk en zijn professioneel, dat beamen de ouders, maar hoelang nog sollen we met ouders en 16-jarigen (en bij uitbreiding veel meer families) in mijn stad en laten we een grote hulpvraag van een jongere die ontspoort onbeantwoord?

Onaanvaardbaar is een understatement. Echt wel.
Mag iedereen hier in het belang van al deze minderjarigen, ouders, mijn stad en onze maatschappij hier aub even echt bij stilstaan. Men zegge het AUB voort.

SVN

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s